Dawno mnie tu nie było.
Ostatnich kilka miesięcy, to wiele zmian w naszym życiu.
Jeszcze do niedawna mieszkańcy zielonej wyspy, teraz z powrotem w Polsce.
Ale od początku.
Ostatniego dnia czerwca, polecielsismy na urlop. Oczywiscie było troche inaczej niz planowałam. Chcielismy pojechac z Gruszkami na wies, nie wyszlo. W koncu wyladowalismy w Jazwiskach. Mieszkalismy tam sobie pod namiotem i bylo swietnie. Zaliczylismy nawet Sopot i kompiel w naszym morzu.
Po prawie 3 tyg wrocilam na wyspe, zostawiajac dzieci z babcia na wakacje - dzielna babcia. Popracowalam sobie jeszcze chwilke knujac jaka niespodzianke moge zrobic wszystkim tym ktorzy na mnie czekaja w Lodzi.
Systematycznie pozbywalam sie mebli, szpargalow. Co wazniejsze rzeczy wyslalam. Swoja droga, nie sadzilam ze czlowiek moze miec tyle rupieci. W niedziele 9,08 zaraz po pracy pojechalam do mojej ulubionej mlodszej siostry na "kilka" dni.
Mialysmy leciec do Lodzi 15go - taka wersje znal caly swiat.
Jakie bylo zdziwienie kiedy wyladowalysmy w Lodzi we wtorek 11go.
Oczywiście wszyscy sie ucieszyli, a tak przynajmniej wyglądali. Krzyś po kilku minutach, jak juz ochłonał, stwierdził, że przeciez miałam przylecieć w sobote ...
No i tak juz mi zostało. Mieszkam w Łodzi.
W czwartek, czyli 2 dni po przylocie byłam juz na rozmowie o prace. Miałam zacząć pracowac juz od poniedziałku, ale przyplątało mi się jakieś zapalenie gardła. I dzięki prawie 40 stopniowej goraczce, miałam jeszcze kilka dni wolnego.
Pod koniec sierpnia, mój ulubiony stardszy syn miał egzamin w szkole. Rzostrzygała sie sprawa do której poślą go klasy. Samo złatwienie takiego egzaminu nie było prosta sprawa, ale żeby o tym opowiedzieć, to prawie rozdział w książce. Odpuszcze więc sobie szczegóły. W każdym razie Krzyś jest uczniem 2giej klasy, Marcinek chodzi do przedszkola, a ja grzecznie pracuje od czasu do czasu dłubiąc w nosie z nudów.
Mysle że teraz bede juz w miare na bieżąco tu zaglądać :)
czwartek, 24 września 2009
wtorek, 19 maja 2009
zakeeeecone :)
Jeśli można coś popsuć, pomylić się, to na pewno będę to ja.
Ostatnio odkryłam tez nowa zaletę. Jestem zakręcona i rozgarnięta jak kupa liści ;) Żeby nie było mi przykro, mam towarzystwo w pleceniu bzdur.
Mowa o Dagmarze. Dzisiaj stwierdziła ze nie pamięta jak wygląda moja mama, ale kojarzy mamę mojej siostry. Na co bystra ja - ze nie wiedziałam ze mamy rożne matki (z moja siostra) ale dobrze ze przynajmniej mamy tych samych ojców ...
Świrom podobno łatwiej się żyje :)
Przedszkole?
Moje dzieci slyna z tego ze lubia towarzystwo. Nawet tutaj, na tej "bezludnej" wyspie udalo sie nam znalezc kilka przyjaznych osob.
Ulubionym towarzystwem chlopcow jest: Olinek, Madziorek i Klaudia. Te dwie ostatnie, to moje przyszle "synowe". Dzieci teraz tak szybko dorastaja ;)
Czasem ich teksty powalaja na lopatki. Moze nie zawsze stosowne, ale w ustach mlodego osobnika brzmia tak, ze z trudem mozna powstrzymac sie od smiechu.
Rozbawiony Marcin wrzucil "ja pierdole" towarzystwo zamarlo. Nikt nie wiedzial co powiedziec. Na co wyluzowany jegomosc : "no co, w tym miescie tak sie mowi".
Ze niby taki luzak z niego ;)
czwartek, 14 maja 2009
Zakrecone poranki
Jestesmy zakrecona trojka - kazdy kto nas zna to wie.
Krzys ciagle zaskakuje madrymi nowinkami - ze niby taki oczytany. Marcin ciagle podrywa nowe laski ... A ja tylko pilnuje zeby to wszystko jakos dzialalo i nikt nie zrobil sobie krzywdy. Czasem tez sprzatam oczywiscie :) wbijam gwozdzie, skladam meble ... takie tam, zwyczajne prace domowe.
Ostatnio Marcino wymyslil w przedszkolu przed wyjsciem na spacer, ze jest jadowite slonce. Poszedl wiec do pani i poproslil o jakis kremik na buzie, zeby sie nie spocil ...
A dzisiaj ... takiego zakreconego poranka to chyba jeszcze nie mialam.
Wstalam rano (oczywiscie godzine po tym jak budzik zaczal dzwonic) generalnie nakrecona niekoniecznie pozytywnie, bo nie dostalam odpowiedzi na mojego smsa - wrrrr- no ale po chwili okazalo sie ze nie mam zapisanego smsa w wiadomosciach wychodzacych:( Chyba zasnelam wieczorem zanim go wyslalam) - Szanowny Panie S. prosze wybaczyc mi chwilowe zwatpienie i naburmuszenie sie na minutke.
No wiec w pospiechu nichym blyskawice pomknelismy do szkoly .... tylko ze juz prawie u celu okazalo sie ze nie wzielismy z domu plecaka z Ksiazkami Krzysia. No coz, "jak ktos nie ma w glowie, ten ma w nogach" ... jakos tak to chyaba bylo.
No wiec do szkoly pojechalismy jak wielmozne panstwo - taxowka, na szczescie kierowca juz nie raz nas wiozl i nie czekal az mu powiem gdzie jedziemy - jakas amnezja - nie moglam sobie przypomniec nazwy szkoly mojego pierworodnego syna.
Dzieci zostaly rozwiezione szczesliwie, no i ja wyruszylam na lekcje angielskiego ... Tylko ze nie wzielam swoich materialow - zeszyt, ksiazki, notatki ...
Pokornie powrocilam do domu zeby zapomniane rzeczy zabrac - okazalo sie ze skonczyl mi sie prad - wstretny nie przypomnial sie rano tylko sie wylaczyl. No wiec jeszcze bardziej pokorna poszlam do sklepu upewniajac sie najpierw czy mam karte - mialam. Coz moglo okazac sie w sklepie ... nie mam pieniedzy, bo zaplacilam za taxowke :)
W brew pozorom, koniec tego zakreconego poranka jest pozytywny. Wyplacilam pieniadze, kupilam i zaladowalam prad. Tylko nie poszlam na angielski - bo juz pozno. Wiec popijam kawke, pisze tego bloga i smieje sie sama do siebie.
Czasem fajnie jest byc swirem
Krzys ciagle zaskakuje madrymi nowinkami - ze niby taki oczytany. Marcin ciagle podrywa nowe laski ... A ja tylko pilnuje zeby to wszystko jakos dzialalo i nikt nie zrobil sobie krzywdy. Czasem tez sprzatam oczywiscie :) wbijam gwozdzie, skladam meble ... takie tam, zwyczajne prace domowe.
Ostatnio Marcino wymyslil w przedszkolu przed wyjsciem na spacer, ze jest jadowite slonce. Poszedl wiec do pani i poproslil o jakis kremik na buzie, zeby sie nie spocil ...
A dzisiaj ... takiego zakreconego poranka to chyba jeszcze nie mialam.
Wstalam rano (oczywiscie godzine po tym jak budzik zaczal dzwonic) generalnie nakrecona niekoniecznie pozytywnie, bo nie dostalam odpowiedzi na mojego smsa - wrrrr- no ale po chwili okazalo sie ze nie mam zapisanego smsa w wiadomosciach wychodzacych:( Chyba zasnelam wieczorem zanim go wyslalam) - Szanowny Panie S. prosze wybaczyc mi chwilowe zwatpienie i naburmuszenie sie na minutke.
No wiec w pospiechu nichym blyskawice pomknelismy do szkoly .... tylko ze juz prawie u celu okazalo sie ze nie wzielismy z domu plecaka z Ksiazkami Krzysia. No coz, "jak ktos nie ma w glowie, ten ma w nogach" ... jakos tak to chyaba bylo.
No wiec do szkoly pojechalismy jak wielmozne panstwo - taxowka, na szczescie kierowca juz nie raz nas wiozl i nie czekal az mu powiem gdzie jedziemy - jakas amnezja - nie moglam sobie przypomniec nazwy szkoly mojego pierworodnego syna.
Dzieci zostaly rozwiezione szczesliwie, no i ja wyruszylam na lekcje angielskiego ... Tylko ze nie wzielam swoich materialow - zeszyt, ksiazki, notatki ...
Pokornie powrocilam do domu zeby zapomniane rzeczy zabrac - okazalo sie ze skonczyl mi sie prad - wstretny nie przypomnial sie rano tylko sie wylaczyl. No wiec jeszcze bardziej pokorna poszlam do sklepu upewniajac sie najpierw czy mam karte - mialam. Coz moglo okazac sie w sklepie ... nie mam pieniedzy, bo zaplacilam za taxowke :)
W brew pozorom, koniec tego zakreconego poranka jest pozytywny. Wyplacilam pieniadze, kupilam i zaladowalam prad. Tylko nie poszlam na angielski - bo juz pozno. Wiec popijam kawke, pisze tego bloga i smieje sie sama do siebie.
Czasem fajnie jest byc swirem
wtorek, 5 maja 2009
...
"My love is like an ocean
It goes down so deep
My love is like a rose
Whose beauty you want to keep.
My love is like a river
That will never end
My love is like a dove
With a beautiful message to send.
My love is like a song
That goes on and on forever
My love is like a prisoner
It's to you that I surrender."
P.S.
It goes down so deep
My love is like a rose
Whose beauty you want to keep.
My love is like a river
That will never end
My love is like a dove
With a beautiful message to send.
My love is like a song
That goes on and on forever
My love is like a prisoner
It's to you that I surrender."
P.S.
wtorek, 28 kwietnia 2009
poniedziałek, 27 kwietnia 2009
Dziekuje
Praca, zakupy, dom …
Kazdy z nas obowiazkow ma sto.
Zmeczeni, zabiegani .
Niby tyle zajec, ale wciaz jestesmy sami.
Rzeczy wazne I wazniejsze,
Priorytety pozamienialy sie na miejsca
Dla rodziny, dla przyjaciol, czasu nam brak
I ten pustki gorzki smak
Ale przeciez tak nie musi byc
Mozemy zaczac pelnia zycia zyc
Trzeba sie tylko zrestartowac
I poukladac wszystko od nowa
Ja juz zaczynam
A ty? Tez tego chcesz?
Ja juz wiem co najwazniejsze dla mnie jest
Rodzina, milosc I przyjaciele
To wam wszystkim zawdzieczam tak wiele
To ze pomimo trudnych dni
Usmiechnieta potrafie byc
To ze kocham I jestem kochana
Ze wstaje z usmiechem z samego rana
Ze sa tacy ktorzy ze mna placza
Jesli cos zawale, zawsze mi wybacza.
Musialam spasc na samo dno, zeby to dostrzec
Szkoda ze nauki zycie nie moga byc prostsze
To wazna lekcja dla mnie byla
Nie zawsze latwa, nie zawsze mila
Ale skuteczna I dzisiaj wiem
Ze zrobie wszystko I nie zawiedziecie sie
Czlowiek nie musi byc ze wszystkicm sam.
Kochani, dziekuje ze was mam
Kazdy z nas obowiazkow ma sto.
Zmeczeni, zabiegani .
Niby tyle zajec, ale wciaz jestesmy sami.
Rzeczy wazne I wazniejsze,
Priorytety pozamienialy sie na miejsca
Dla rodziny, dla przyjaciol, czasu nam brak
I ten pustki gorzki smak
Ale przeciez tak nie musi byc
Mozemy zaczac pelnia zycia zyc
Trzeba sie tylko zrestartowac
I poukladac wszystko od nowa
Ja juz zaczynam
A ty? Tez tego chcesz?
Ja juz wiem co najwazniejsze dla mnie jest
Rodzina, milosc I przyjaciele
To wam wszystkim zawdzieczam tak wiele
To ze pomimo trudnych dni
Usmiechnieta potrafie byc
To ze kocham I jestem kochana
Ze wstaje z usmiechem z samego rana
Ze sa tacy ktorzy ze mna placza
Jesli cos zawale, zawsze mi wybacza.
Musialam spasc na samo dno, zeby to dostrzec
Szkoda ze nauki zycie nie moga byc prostsze
To wazna lekcja dla mnie byla
Nie zawsze latwa, nie zawsze mila
Ale skuteczna I dzisiaj wiem
Ze zrobie wszystko I nie zawiedziecie sie
Czlowiek nie musi byc ze wszystkicm sam.
Kochani, dziekuje ze was mam
Subskrybuj:
Posty (Atom)