- Mamo, no proszę cię. Nie obraź się, ale wiesz, ty jesteś mamą a nie fryzjerką. Raczej się nie znasz!.
Co prawda to prawda. Fryzjerką (przynajmniej z zawodu) nie jestem. Ale czy tak zupełnie się nie znam?! Jak wszystkim wiadomo, matki posiadają wiele różnych funkcji, niektórych nawet bardzo pożytecznych. Jedną z moich jest pasja znęcania się nad włosami - cudzymi. Nie wyobrażałam sobie jednak przykutego młodego do krzesła, ścinanego na siłę. Mógłby jeszcze o naruszenie swobody własnej osoby mnie posądzić i nie odzywać się co najmniej kilka dni. Odpuściłam więc, choć nie powiem, perspektywa "cichego tygodnia" kusiła ...
W perspektywie niedalekiej, a raczej bliskiej bardzo pojawił się wyjazd potomstwa na ferie zimowe. Niby w czapkach bo zimno, niby nic nie widać, ale czasem nakrycie głowy zdejmować chyba będą?! Przekonałam potomstwo, w liczbie szt 2, na zmianę fryzur. Oczywiście pod ręką profesjonalisty. Bo przecież matka wiekowa, staroświecka się nie zna.
Jakże ciekawe były ich miny po wyjściu od fryzjera ...
Chłopcy płakali pół drogi do domu.
- Mamo, jakie to szczęście że mamy ferie. Przez najbliższe 2 tygodnie nie wychodzę z domu, a już na pewno nie zdejmuję czapki. I niech nikt nie waży się nas odwiedzać - zanim mi włosy nie odrosną! - oznajmił Marian
- Wiesz, chyba jednak ty ścinasz najlepiej na świecie! - ze łzami w oczach wyszeptał Krzyś.
To że pani fryzjerce nie poszło, to trzeba jej przyznać. Ale od czego jest najlepsza na świecie rodzicielka?! Od ratowania pociech swych ukochanych!
Krzysia włoski wyrównane. Znowu wygląda jak syn. Marian potargany i wy-żelowany stwierdził że przeżyje odrastanie i jak tylko grzywka będzie miała więcej niż 2 mm poprosi o "naprawienie" moją ręką.
Wiara w rodzicielkę odzyskana! Pewnie przez najbliższe kilka miesięcy będę mogła znowu z radością pastwić się nad ich włosami wymyślając ogólnie akceptowalne dziwactwa. Szkoda tylko że słono mnie to kosztowało.
Rysunek made byMEAART
